Mocznik – badanie poziomu w surowicy krwi
Mocznik to końcowy produkt przemiany białek w organizmie, powstający w wątrobie w wyniku metabolizmu aminokwasów. Wydalany jest przez nerki wraz z moczem, dlatego jego stężenie w surowicy krwi stanowi ważny wskaźnik funkcji nerek i gospodarki białkowej organizmu.
Oznaczenie poziomu mocznika w surowicy jest jednym z podstawowych badań biochemicznych, które pomaga w ocenie pracy nerek, wątroby oraz ogólnego stanu metabolicznego pacjenta.
Jakie są wskazania do wykonania badania mocznika we krwi?
- diagnostyka i monitorowanie chorób nerek (ostra lub przewlekła niewydolność nerek),
- kontrola funkcji nerek u pacjentów przyjmujących leki nefrotoksyczne,
- ocena skuteczności dializoterapii,
- podejrzenie odwodnienia lub zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej,
- kontrola funkcji wątroby,
- monitorowanie stanu pacjentów po urazach, oparzeniach lub intensywnym wysiłku fizycznym,
- badania profilaktyczne u osób z nadciśnieniem, cukrzycą, chorobami serca.
Jak możesz przygotować się do tego badania?
- Badanie wykonuje się z próbki krwi żylnej.
- Zaleca się być na czczo – co najmniej 8 godzin od ostatniego posiłku.
- Dzień przed badaniem należy unikać nadmiernego wysiłku fizycznego i diety wysokobiałkowej.
- Warto poinformować lekarza o przyjmowanych lekach (np. moczopędnych lub steroidowych), które mogą wpływać na wynik.
W czym pomaga badanie mocznika we krwi?
Poziom mocznika to jeden z podstawowych wskaźników pracy nerek i wątroby. W połączeniu z oznaczeniem kreatyniny umożliwia lekarzowi dokładniejszą ocenę wydolności nerek oraz określenie stopnia ewentualnych zaburzeń metabolicznych.
Zarezerwuj badanie mocznika w CDT Medicus
Regularna kontrola poziomu mocznika pozwala ocenić funkcjonowanie nerek i wątroby oraz w porę wykryć zaburzenia metaboliczne. Skontaktuj się z CDT Medicus i wykonaj badanie mocznika w surowicy.
Najczęściej zadawane pytania
Tak – aby wynik był wiarygodny, zaleca się zachowanie 8-godzinnej przerwy od ostatniego posiłku.
Tak – intensywny wysiłek może tymczasowo podwyższyć poziom mocznika, dlatego zaleca się odpoczynek przed wykonaniem tego badania.
Nie zawsze – wynik należy interpretować łącznie z poziomem kreatyniny i eGFR, a ostateczną diagnozę stawia lekarz.
Zakresy referencyjne mogą się nieznacznie różnić w zależności od laboratorium, jednak typowe wartości to: dorośli: 15–45 mg/dl (2,5–7,5 mmol/l), dzieci: 10–40 mg/dl.
Podwyższony poziom mocznika (azotemia):
– niewydolność nerek (ostra lub przewlekła),
– odwodnienie,
– nadmierna podaż białka w diecie,
– krwawienia do przewodu pokarmowego,
– gorączka, urazy, oparzenia,
– stosowanie niektórych leków (np. kortykosteroidów, antybiotyków aminoglikozydowych).
Obniżony poziom mocznika:
– ciężkie choroby wątroby (np. marskość),
– niedożywienie lub dieta ubogobiałkowa,
– nadmierne nawodnienie organizmu,
– ciąża (fizjologiczny spadek).
Jakie badania możesz wykonać w powiązaniu z mocznikiem?
- Kreatynina i eGFR – kompleksowa ocena funkcji nerek,
- Jonogram (Na, K, Cl) – analiza równowagi elektrolitowej,
- Badanie ogólne moczu – wykrywanie białkomoczu i innych nieprawidłowości,
- Bilirubina, ALT, AST – ocena funkcji wątroby,
- CRP – przy podejrzeniu stanu zapalnego.