Białko całkowite – badanie poziomu białek w surowicy krwi

Białko całkowite to suma wszystkich białek obecnych w osoczu krwi, w tym głównie albumin i globulin. Pełnią one kluczowe funkcje w organizmie — odpowiadają m.in. za utrzymanie ciśnienia osmotycznego krwi, transport hormonów, leków i składników odżywczych oraz udział w reakcjach odpornościowych.

Oznaczenie stężenia białka całkowitego w surowicy jest ważnym elementem diagnostyki chorób wątroby, nerek, zaburzeń odżywienia i stanów zapalnych.

Wskazania do wykonania badania białka całkowitego

  • podejrzenie chorób wątroby (np. zapalenie, marskość),
  • choroby nerek z utratą białka (np. zespół nerczycowy),
  • zaburzenia wchłaniania i niedożywienie,
  • choroby nowotworowe układu krwiotwórczego (np. szpiczak mnogi),
  • choroby autoimmunologiczne i stany zapalne,
  • kontrola w trakcie leczenia chorób przewlekłych,
  • diagnostyka obrzęków, przewlekłego zmęczenia i utraty masy ciała.

Jak przygotować się do badania?

  • Badanie wykonuje się z próbki krwi żylnej.
  • Zaleca się być na czczo (minimum 8 godzin od ostatniego posiłku).
  • Dzień przed badaniem należy unikać dużego wysiłku fizycznego i obfitych posiłków.
  • Warto poinformować lekarza o przyjmowanych lekach, które mogą wpływać na wynik (np. estrogeny, kortykosteroidy, insulina).

Dlaczego badanie białka całkowitego jest pomocne?

Stężenie białka całkowitego to prosty, ale bardzo istotny wskaźnik ogólnego stanu zdrowia. Pomaga w ocenie pracy wątroby, nerek i układu odpornościowego, a jego nieprawidłowy poziom może być jednym z pierwszych sygnałów poważnych zaburzeń metabolicznych lub chorób przewlekłych.

Zarezerwuj badanie białka całkowitego w CDT Medicus

Zadbaj o kompleksową ocenę swojego zdrowia – wykonaj badanie białka całkowitego w CDT Medicus. To proste badanie laboratoryjne, które dostarcza cennych informacji o stanie odżywienia i funkcjonowaniu najważniejszych narządów.

Najczęściej zadawane pytania

Czy wynik białka całkowitego może się zmieniać w zależności od nawodnienia?

Tak – odwodnienie powoduje pozorne podwyższenie stężenia białka, a nadmierne nawodnienie może je obniżyć.

Czy dieta ma wpływ na poziom białka całkowitego?

Tak – dieta uboga w białko może prowadzić do spadku jego poziomu, natomiast dieta wysokobiałkowa zwykle nie powoduje znaczącego wzrostu u osób zdrowych.

Czy badanie białka całkowitego wystarczy do oceny stanu wątroby?

Nie – jest to badanie orientacyjne. W celu pełnej diagnostyki konieczne jest wykonanie pełnego panelu prób wątrobowych (ALT, AST, ALP, bilirubina).

Co mogą oznaczać wyniki? (pamiętaj, żeby skonsultował je lekarz)

1. Podwyższony poziom białka całkowitego (hiperproteinemia):
– odwodnienie (zagęszczenie krwi),
– przewlekłe stany zapalne,
– szpiczak mnogi, makroglobulinemia Waldenströma,
– choroby autoimmunologiczne (np. toczeń rumieniowaty układowy).
2. Obniżony poziom białka całkowitego (hipoproteinemia):
– choroby wątroby (niewydolność, marskość, zapalenie),
– choroby nerek (utrata białka z moczem),
– niedożywienie lub zaburzenia wchłaniania,
– krwotoki i oparzenia,
– nadmierne nawodnienie organizmu.

Jakie badania powiązane z oznaczeniem białka całkowitego możesz jeszcze wykonać?

  • Elektroforeza białek (proteinogram) – pozwala określić proporcje albumin i globulin,
  • Albumina – ocena funkcji wątroby i stanu odżywienia,
  • Bilirubina, ALT, AST, ALP – próby wątrobowe,
  • Kreatynina, mocznik – ocena funkcji nerek,
  • CRP – marker stanu zapalnego.