Usunięcie łączników po zespoleniach kostnych
Usunięcie łączników po zespoleniach kostnych, takich jak płytki, śruby czy gwoździe śródszpikowe, to zabieg chirurgiczny wykonywany w przypadku bólu, podrażnienia tkanek, infekcji lub zakończonego procesu zrostu kostnego, umożliwiający poprawę komfortu i funkcji kończyny.
Kiedy i jak przeprowadza się zabieg?
Po złamaniach kości często stosuje się płytki, śruby, gwoździe śródszpikowe lub inne implanty ortopedyczne, które stabilizują miejsce urazu i wspomagają prawidłowe gojenie. W wielu przypadkach łączniki te mogą pozostać w ciele na stałe, ale w niektórych sytuacjach konieczne jest ich chirurgiczne usunięcie.
Kiedy usuwa się płytki, śruby i gwoździe śródszpikowe?
- Ból, podrażnienie tkanek i dyskomfort w miejscu implantu
- Ograniczona ruchomość stawu lub uczucie „ciągnięcia” w miejscu zespolenia
- Infekcja wokół implantu lub objawy stanu zapalnego
- Złamanie wokół zespolenia kostnego (tzw. złamanie przez implant)
- Zakończony proces zrostu kostnego i decyzja o jego usunięciu (np. u młodych pacjentów)
- Reakcja organizmu na implant – uczulenie na metal lub przewlekły stan zapalny
- Planowana dalsza rekonstrukcja ortopedyczna lub konieczność korekty zespolenia
Nie we wszystkich przypadkach usunięcie łączników jest konieczne – często decyzja zależy od stanu zdrowia pacjenta, wieku oraz rodzaju i lokalizacji implantu.
Czy usunięcie zespolenia może prowadzić do osłabienia kości?
W niektórych przypadkach kość po usunięciu implantu może być czasowo osłabiona, dlatego lekarz może zalecić stopniowe obciążanie kończyny oraz fizjoterapię. U młodych pacjentów i osób aktywnych powrót do pełnej sprawności następuje szybciej, natomiast u seniorów rekonwalescencja może wymagać dodatkowego wsparcia ortopedycznego.